نوروز را دوست داریم٬برای این که ما را برای چند صباحی از قرن بیست و یکم و هجوم بی امان تکنولوژی به حریم خانه هایمان دور می کند.نوروز و آیین های ویژه آن را دوست داریم٬برای این که به ما مجال می دهد لحظاتی را در کنار خانواده مان باشیم.بهار را دوست داریم برای این که به دور از ازدحام آهن و دود و آپارتمان٬به ما فرصت می دهد به روی زندگی لبخند بزنیم و درست مثل قدیم ها٬به دست بوسی مادربزرگ و پدربزرگ برویم و کنار حوض خانه و در کنار عطر دل انگیز شمعدانی ها لختی آرام بگیریم.

سیزده به در را دوست داریم برای این که مثل آن قدیم ها٬آن روزگاران نه چندان دور٬ما را دوباره کنار هم جمع می کند و درنگی همه اعضای خانواده با هم زندگی می کنند.سیزده به در و دیگر آیین های باستانی ما بهانه ای هستند برای با هم بودن.این روزها تکنولوژی٬بدجوری ما را از هم دور کرده است.در چاردیواری خانه مان بچه ها با پیامک با هم حرف می زنند٬پدر روزنامه می خواند و مادر به تنهایی سریال های تلویزیونی را دنبال می کند.مجال داده ایم فناوری های جدید که لازمه زندگی امروز هم هستند٬این چنین فضای خانه مان را سرد و کسل کننده بکند!

چهارشنبه سوری٬نوروز٬دیدوبازدید٬سیزده به در و دیگر آیین های پارسی ما فرصتی هستند برای با هم بودن و استحکام خانوادگی ما.نگذاریم زندگی ماشینی ما را از هم دور کند.می شود در طول سال با سر زدن به مادربزرگ٬لحظاتی در کنار مادر نشستن و دمی با پدر گفتن٬همه روزها را پر از عشق و دوستی کرد.اکنون که n روز دیگر از سال جدید را پیش رو داریم٬بکوشیم برای دوام و استحکام خانواده٬روزهایی را مثل سیزده به در به با هم بودن اختصاص دهیم.باور کنید کاری ندارد٬اگر بخواهیم.