در اخبار شنیدم فیلمی از هالیوود با عنوان ۳۰۰ اکران شده که در اون ایرانی ها مردمی وحشی و به دور از فرهنگ و تمدن معرفی شده ان.خیلی کنجکاو شدم که این فیلمو ببینم.بالاخره تونستم CDش رو به دست بیارم و تماشاش کنم.وقتی فیلم به پایان رسید٬از خودم پرسیدم:چرا؟با خودم گفتم که چه بر سر ایران گذشته که حالا هر کسی به خودش اجازه می ده به این کشور و مردم غیورش توهین بکنه؟

قصد ندارم یه بعدی به موضوع نگاه کنم.بله!قبول دارم خیلی از عوامل وجود دارن که باعث این امر شدن و تنها یکی از اونا خیانت هایی هست که سلسله قاجار به کشور کردن و باعث شدن کشورمون رو به افول بره.البته اعتراف می کنم که ایران در مسیر توسعه و پیشرفت قرار گرفته و نمونه بارزش هم همین انرژی هسته ایه٬اما می خوام نقدی به عملکرد صدا و سیمای خودمون داشته باشم.به هیچ عنوان و خدای نکرده قصد ندارم که ارزش های دینی و مذهبیمون رو نادیده بگیرم٬اما سوالم اینه که آیا بهتر نیست به جای راه اندازی شبکه هایی نظیر سحر٬الکوثر٬قرآن و... بیاییم شبکه ای رو به وجود بیاریم که بتونه با رسانه هایی مثل بی بی سی٬فاکس نیوز و...رقابت کنه؟می خوام به آقای ضرغامی بگم:شما که انقدر با افتخار از راه اندازی این شبکه ها صحبت می کنین و می گویید که حق مردم ایران بیش از اینهاست٬ آیا خودتون و خونوادتون جزء مخاطبان این شبکه ها هستین؟به نظر شما چند درصد مردم کشور برنامه های این کانال ها رو تماشا می کنن؟اگه پاسختون اینه که اینا شبکه هایی جهانی هستن و مخاطبان زیادی هم دارن٬پس چرا هیچ دلیلی رو بر این مدعا نمی بینیم؟یکی از اون دلایل٬حجم پیام های بازرگانی یک شبکه هست:به نظر شما تعداد پیام های بازرگانی شبکه های قرآن٬الکوثر و... با شبکه های ۲٬۱و۳ قابل قیاس هست؟!

واقعیت اینه که امروز جنگ رسانه هاست.اون امریکایی که الان در لس آنجلس مشغول رانندگیه و یا اون دانشجویی که حتی نمی تونه موقعیت کشورمون رو روی نقشه نشون بده٬هیچ وقت نمیاد به خودش زحمت بده و بره تحقیق کنه که ایران کجاس٬چه کشوریه و مردمش چه جور آدمایی هستن.بعضی ها می گن که این طور نیست و تظاهرات اونا علیه رئیس جمهورشون رو مثال می زنن٬ولی واقعیت چیز دیگریه.از یاد نبریم که همین مردم امریکا بودن که جرج دبلیوبوش رو برای بار دوم به عنوان رئیس جمهور انتخاب کردن.اگه هم می بینیم که بعضی وقتا اعتراضی می کنن٬فقط و فقط برای خودشونه و بس!اون مادری که می ره تگزاس و علیه دولت فریاد می زنه٬نگران پسرشه که در جنگ کشته نشه نه نگران اون مادر عراقی که پسر و شوهرش رو از دست داده.همیشه این سخن رئیس جمهورمون در خاطرم میمونه که گفتن اگر می خواهیم به پیشرفت برسیم٬باید قله های علم رو فتح کنیم.به واقع همین طور هم هست.اگر در زمینه علم و فناوری به جلو حرکت نکنیم٬محکوم به فناییم.این نکته ای هست که حتی رهبرمون هم بارها و بارها به اون اشاره کرده ان.بیاین قبول کنیم که دیگه محکوم کردن ها اثری نداره. بیاین باور کنیم که با یه فلاخن نمیشه به جنگ کلاشینکف رفت.

آیا واقعیت غیر از ایناس که گفتم؟آیا وقتش نرسیده که مسئولان صدا و سیما به خودشون بیان و تغییرات وسیعی رو در سیستم رسانه ای کشور اعمال کنن؟!